ანი სარუხანიანი

ენობრივი ურთიერთქმედება სომხურ-თურქული საეკლესიო ლექსიკის ფარგლებში

აბსტრაქტი

სტატიაში განხილულია კოდების შერევა სომხურ-თურქულ საეკლესიო ლექსიკაში და გაანალიზებულია სომხური და თურქული ენების ურთიერთქმედება ოსმალეთის იმპერიის სომხური თემის რელიგიურ წერილობით მემკვიდრეობაში. სომხურ-თურქულ რელიგიურ ტექსტებზე დაყრდნობით, კვლევა იკვლევს სომხური საეკლესიო ლექსიკური ერთეულების გამოყენებას თურქულ ენობრივ ჩარჩოში, განსაკუთრებული ყურადღებით მათ მორფოლოგიურ და სინტაქსურ ინტეგრაციასა და კოდების შერევის მოდელებზე.

ანალიზი აჩვენებს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ტექსტების ძირითადი ენა თურქული იყო, სომხური საეკლესიო ლექსიკა სომხურ-თურქულ რელიგიურ მწერლობაში კვლავ ინარჩუნებდა გამორჩეულ ფუნქციას. კვლევა წარმოაჩენს, თუ როგორ ფუნქციონირებდა სომხური საეკლესიო ტერმინოლოგია თურქულ დისკურსში და როგორ აისახებოდა მის გამოყენებაში ენობრივი კონტაქტის დინამიკა. ასევე განხილულია კავშირი ენის არჩევანს, საეკლესიო ტრადიციასა და სომხური რელიგიური და კულტურული იდენტობის შენარჩუნებას შორის.

კვლევის შედეგები ხელს უწყობს სომხურ-თურქულის ენობრივი თავისებურებების, ენობრივი კონტაქტისა და კოდების შერევის მექანიზმების, აგრეთვე სომხური ენობრივი და კულტურული მემკვიდრეობის შენარჩუნებაში საეკლესიო ლექსიკის როლის უფრო ღრმა გააზრებას.

საკვანძო სიტყვები: სომხურ-თურქული; კოდების შერევა; საეკლესიო ლექსიკა; ენობრივი კონტაქტი.