კავკასიის უნივერსიტეტი
ლექტორი
ეკონომიკა, ბიზნესი
საერთაშორისო ურთიერთობები, გეოპოლიტიკა
სხვა
თბილისი/საქართველო
dsidamonidze@cu.edu.ge
აბსტრაქტი
ნაშრომი განიხილავს საქართველოში სოფლის განვითარების პროცესებსა და გარემოსდაცვით მმართველობას შორის არსებულ ურთიერთკავშირს და ყურადღებას ამახვილებს იმაზე, თუ როგორ აისახება პოლიტიკის ჩარჩოები პრაქტიკაში რეგიონულ და ადგილობრივ დონეზე. მიუხედავად იმისა, რომ სოფლის განვითარება და გარემოს დაცვა საქართველოს ეროვნული განვითარების ერთ-ერთ უმთავრეს პრიორიტეტს წარმოადგენს, ფორმალურად განსაზღვრულ სტრატეგიებსა და მათ პრაქტიკულ განხორციელებას შორის კვლავაც მნიშვნელოვანი სხვაობა არსებობს.
პოლიტიკის დოკუმენტების ანალიზსა და საქართველოს შერჩეულ სოფლის რეგიონებში ჩატარებულ ემპირიულ დაკვირვებებზე დაყრდნობით, კვლევა შეისწავლის, თუ როგორ ყალიბდება ბუნებრივი რესურსების, განსაკუთრებით ტყეების, წყლის რესურსებისა და მიწათსარგებლობის, მმართველობა ინსტიტუციური შესაძლებლობების, ადგილობრივი მონაწილეობისა და სოციალურ-ეკონომიკური უთანასწორობის გავლენით.
ნაშრომი განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობს რეგიონულ უთანასწორობას და აჩვენებს, თუ როგორ მოქმედებს განვითარების არათანაბარი მოდელები რესურსებზე ხელმისაწვდომობასა და გარემოსდაცვითი მმართველობის მექანიზმების ეფექტიანობაზე.
კვლევა ეფუძნება პოლიტიკური ეკოლოგიისა და კრიტიკული ჰუმანური გეოგრაფიის თეორიულ პერსპექტივებს და სოფლის განვითარებას განიხილავს სამხრეთ კავკასიაში მიმდინარე უფრო ფართო სოციალურ-გარემოსდაცვითი ტრანსფორმაციის პროცესების კონტექსტში. ამასთან, განხილულია ადგილობრივი თემებისა და სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციების როლი მმართველობის შედეგების ფორმირებაში, განსაკუთრებით იმ პირობებში, სადაც ინსტიტუციური ჩარჩოები სუსტია ან მათი აღსრულება არათანმიმდევრულად მიმდინარეობს.
კვლევის შედეგები აჩვენებს, რომ საქართველოში სოფლის განვითარების პოლიტიკის განხორციელებას ხშირად აფერხებს სტრუქტურული გამოწვევები, მათ შორის ინსტიტუტებს შორის არასაკმარისი კოორდინაცია, ადგილობრივი თემების შეზღუდული გაძლიერება და რეგიონებს შორის რესურსების არათანაბარი განაწილება. აღნიშნული პროცესები ხელს უწყობს სოციალურ-ეკონომიკური და გარემოსდაცვითი უთანასწორობის შენარჩუნებას, განსაკუთრებით პერიფერიულ სოფლის ტერიტორიებზე.
ნაშრომი ასკვნის, რომ საქართველოში სოფლის განვითარების უფრო ეფექტიანი განხორციელებისთვის აუცილებელია მრავალდონიანი მმართველობის სისტემების გაძლიერება, მონაწილეობითი მექანიზმების გაუმჯობესება და გარემოსდაცვითი მდგრადობის უფრო თანმიმდევრული ინტეგრირება რეგიონული განვითარების დაგეგმვის პროცესში. კვლევის შედეგები წვლილს შეიტანს პოსტსაბჭოთა სივრცეში სოფლის ტრანსფორმაციის, გარემოსდაცვითი მმართველობისა და სოციალურ-სივრცითი უთანასწორობის შესახებ მიმდინარე აკადემიურ დისკუსიებში.
Keywords
Georgia Rural development Environmental governance Regional inequality Natural resource management Political ecology Rural communities Socio-economic development Decentralization South Caucasus